هفت نشانه‌ای که ممکن است فرزند شما به اختلال خواب مبتلا باشد.

 برای هر پدر و مادر، فهمیدن اینکه فرزندشان ممکن است مبتلا به اختلال خواب باشد، کار سختی است.

طبیعی است که هیچ پدر و مادری دوست ندارد فرزند خود را دچار مشکلی ببیند هرچند که آن مشکل یا مسئله قابل حل باشد،

دیگر چه برسد به اختلال خواب. نکته مهم این است که تحقیقات جدید به ما نشان داده که حدود 30% از کودکان از اختلال خواب رنج می‌برند،

اما خبر خوبی هم  برای شما داریم؛ هرچند اختلالات خواب می‌تواند درجات مختلف متعددی داشته باشد

اما تقریباً همگی آن‌ها قابل درمان است. نکته مهم این است که والدین با نشانه‌های اختلال آشنا باشند

تا با دیدن آن‌ها به سرعت به متخصصین مراجعه کنند. یادمان باشد که ما در اینجا در مورد یک اختلال صحبت می‌کنیم

بنابراین دنبال درمان فردی آن نروید و به متخصصین اعتماد کنید.

اولین قدم برای تشخیص این موضوع این است که بدانیم خواب مفید کودکان در سنین مختلف چقدر است:

یک تا چهار هفتگی:

نوزادان تقریباً بین 16 تا 17 ساعت در طول روز می‌خوابند و دوره بیداری آن‌ها معمولاً یک تا سه ساعت طول می‌کشد.

ازآنجایی‌که بسیاری از نوزادان با چرخه صبح و شب آشنا نیستند، زمان‌های خواب و بیداری آن‌ها در تمام طول شبانه‌روز اتفاق می‌افتد.

بنابراین والدین مجبورند مدل خواب خود را با نوزاد تازه به دنیا آمده هماهنگ کنند تا بتوانند به نیازهای او پاسخ دهند.

یک تا چهارماهگی:

در این دوران هم انتظار داریم که نوزادان به همان میزان قبلی مشغول خواب باشند

اما با این تفاوت که سیستم خواب روز و شب آرام‌آرام شکل پیدا می‌کند. هرچند که باز هم ممکن است در طول شب شما را غافلگیر کنند.

چهارماهگی تا یک سالگی:

نوزادان در این سن باز هم به حدود 14 تا 15 ساعت خواب در طول روز نیاز دارند.

البته خبر خوب این است که بسیاری از آن‌ها می‌توانند در طول شب به‌آرامی بخوابند و در طول روز هم به حدود سه چرت برای ظهر و عصر نیاز دارند.

نکته مهم اما این است که شما باید از این موقعیت خوب استفاده کنید و آرام‌آرام عادت‌های خوابیدن را به سمت یک برنامه مناسب پیش ببرید.

Happy laughing baby girl laying on sand beach

یک تا سه‌سالگی:

بیشتر کودکان نوپا به حدود 12 تا 14 ساعت زمان خواب نیاز دارند

اما گاهی این نیاز به دلیل برنامه‌های کاری والدین یا حضور بچه‌های دیگر در خانه، اتفاق نمی‌افتد.

در این سن آن‌ها معمولاً چرت اول صبح و عصر خود را از دست می‌دهند و فقط یک‌بار در طول روز چرت می‌زنند.

سه تا شش سالگی:

در این سن ما تقریباً 11 تا 12 ساعت خواب را برای کودک پیش‌بینی می‌کنیم.

بچه‌های کوچک‌تر ممکن است نیاز به یک چرت کوچک در طول روز را داشته باشند

اما بچه‌های بزرگ‌تر خصوصاً کلاس اولی‌ها دیگر سراغ چرت نمی‌روند.

7 تا 12 سالگی:

بچه‌ها در این سن به 10 الی 12 ساعت خواب نیاز دارند اما معمولاً 9 تا 10 ساعت بیشتر فرصت خوابیدن ندارند.

12 تا 18 سالگی:

نوجوانان در این سن به 8 تا 10 ساعت زمان برای خواب نیاز دارند، اما به‌ندرت خوابشان کامل می‌شود.

تکالیف مدرسه معمولاً شرایط خوابیدن را برای نوجوانان سخت می‌کند. بسیاری از نوجوانان از 6 الی 8 ساعت خواب در طول روز صحبت می‌کنند.

 

entrepreneurship_education_for_children

نشانه‌های اختلال خواب در کودکان

1- خواب‌آلودگی شدید روزانه یا EDS:

EDS یکی از عادی‌ترین علائم مشکلات خواب در کودکان و نوجوانان و حتی بزرگسالان است.

البته هرکسی ممکن است در طول روز احساس خستگی و خواب‌آلودگی داشته باشد

اما صحبت ما مربوط به زمانی است که این خستگی به‌صورت یک روتین خودنمایی می‌کند.

این خستگی می‌تواند خیلی جدی به مشکلات خواب در شب ارتباط داشته باشد هرچند که به نظر برسد

بچه‌ها به‌اندازه کافی در طول شب می‌خوابند.

2- مشکل برای خوابیدن:

اگر کودکی از سخت به خواب رفتن، ناراحت خوابیدن و بیش‌ازحد اندازه نرمال از خواب پریدن شکایت داشت،

این علائم را می‌توان نشانه‌هایی از بی‌خوابی در نظر گرفت. بی‌خوابی در کودکان می‌تواند دلایل متعددی داشته باشد

نظیر: استرس، درد یا اختلالات روانی. اما مهم‌ترین نکته می‌تواند در این شرایط استرش باشد که باید به آن توجه کرد.

3- خروپف کردن

خروپف به‌تنهایی نمی‌تواند آسیب‌رسان باشد زیرا فقط یک‌صدای ناخوشایند است اما اگر طولانی بشوند

می‌تواند بر روی سیستم تنفسی کودک تأثیر بگذارد. خوشبختانه خروپف در کودکان به‌اندازه جوانان و بزرگسالان شایع نیست.

4- کابوس

کابوس به رؤیاهای ترسناک گفته می‌شود که معمولاً در زمان خواب REM اتفاق می‌افتد و سبب می‌شود

کودک احساس ترس و وحشت زیادی داشته باشد. طبیعی است که وقتی کودک به خاطر یک کابوس بد از خواب می‌پرد،

دوباره خواب رفتنش کار سختی خواهد بود. زمانی که محیط کودک پراسترس و پرفشار باشد معمولاً تجربه کابوس‌های شبانه هم زیاد خواهد بود.

5- هراس شبانه

تفاوت هراس شبانه با کابوس در این است که در هراس شبانه کودک از خواب نمی‌پرد بنابراین برای کودکان چند مشکل‌ساز نیست

اما والدینی که این صحنه را می‌بینند، دچار وحشت زیادی می‌شوند. اغلب در یک هراس شبانه کودک بر روی تخت می‌نشیند

و شروع به گریه کردن و جیغ زدن می‌کند. نشانه‌های فیزیکی دیگری نظیر عرق کردن، به‌سرعت نفس کشیدن،

بالا رفتن ضربان قلب، باز شدن کامل چشم (هرچند که کودک در خواب است) و گرفتگی عضلات را می‌توان در هراس شبانه در کودکان دید.

6- راه رفتن در خواب

معمولاً 30% از بچه‌های بین سنین 3 تا 7 سال در خواب راه می‌روند. راه رفتن در خواب زمانی اتفاق می‌افتد

که کودک در نیمه‌های شب از تخت خود خارج می‌شود بدون اینکه بیدار شود. راه رفتن در خواب ممکن است 5 تا 15 دقیقه طول بکشد.

خوشبختانه معمولاً این مشکل در نوجوانی حل می‌شود و به حالت عدی خواب بازمی‌گردند.

 

راه‌حل مشکل چیست؟

اختلالات خواب می‌تواند دلیل گسترده‌ای داشته باشد که اکثر آن‌ها به داخل خانه مربوط می‌شود.

اگر شما هرکدام از علائم بالا را دیدید در قدم اول به روانشناس کودک، روان‌پزشک یا پزشک کودکان مراجعه کنید.

آن‌ها می‌توانند کمک بسیار مؤثری برای حل مشکل باشند.

کار تیمی برای کودکان چه اهمیتی دارد؟

هفت نشانه‌ای که ممکن است فرزند شما به اختلال خواب مبتلا باشد.

پاسخ دهید